پیک‌اوردر؛ تامین‌کننده‌تان را پیدا کنید و سفارش بدهید

اول مشخص می‌کنید فروشنده‌اید یا خریدار. فروشنده صنف‌هایی که به آن‌ها کالا می‌رساند، مناطق سرویس‌دهی و کاتالوگ و قیمتش را وارد می‌کند. خریدار صنف خودش را انتخاب می‌کند و اولین شعبه‌اش را با نشانی و منطقه ثبت می‌کند؛ از همان لحظه فروشگاه‌هایی را می‌بیند که واقعاً به آن منطقه سرویس می‌دهند و فقط کالاهای صنف خودش را. قیمت‌ها را مقایسه می‌کند و برای فروشگاهی که پسندیده درخواست خرید می‌فرستد. تا فروشنده تایید نکند سفارشی ثبت نمی‌شود، مگر اینکه خود فروشنده او را دعوت کرده باشد که در آن صورت از همان اول می‌تواند سفارش بدهد. ورود هم با شماره موبایل و کد پیامکی است، بدون رمز عبور.

نه. تازه‌کار هم که باشید عضو می‌شوید و فروشنده‌های صنف خودتان را در محدوده شعبه‌تان می‌بینید و بر اساس نوع کالا فیلتر می‌کنید. اگر تامین‌کننده ثابت دارید، از بخش «دعوت فروشنده» شماره‌اش را وارد کنید تا پیامک دعوت برایش برود. فروشنده‌ها هم از همان راه مشتری‌های فعلی‌شان را می‌آورند: شماره موبایل مشتری را وارد می‌کنند و پیامکی با نام فروشگاه و یک لینک برایش می‌رود. هرکس با آن لینک وارد شود بدون درخواست و تایید مستقیم وارد صفحه همان فروشگاه می‌شود و سفارش می‌دهد.

برای خریدار هیچ هزینه‌ای ندارد؛ ثبت‌نام، ثبت سفارش و پیامک‌های اطلاع‌رسانی رایگان است و بسته پیامکی هم جدا نمی‌خرید. فروشنده یا درصدی از فروشش را می‌دهد یا اشتراکی می‌خرد که این درصد را کم می‌کند؛ یک پلن هم هست که اصلاً درصدی برنمی‌دارد و در آن خریدار می‌تواند در محل پرداخت کند. بیشتر پلن‌های پولی ۴۵ روز دوره آزمایشی دارند و روی کارت هر پلن نوشته شده که دارد یا نه. اگر وسط دوره ارتقا بدهید، ارزش روزهای باقی‌مانده از مبلغ جدید کم می‌شود.

خریدار موقع ثبت سفارش پرداخت می‌کند: با درگاه بانکی، از موجودی کیف پولش، یا اگر پلن فروشنده اجازه بدهد در محل. پول به پیک‌اوردر می‌رسد و سهم فروشنده همان لحظه در کیف پولش می‌نشیند؛ هر وقت خواست به حساب بانکی‌اش برداشت می‌کند. سفارش لغو یا ردشده کل مبلغش به کیف پول خریدار برمی‌گردد و آن اعتبار قابل برداشت است، یعنی می‌تواند خرج سفارش بعدی کند یا به حسابش منتقل کند.

فروشنده بازار به کسب‌وکارهای دیگر می‌فروشد: در بازار پیک‌اوردر دیده می‌شود، خریدار جدید می‌گیرد و پول سفارش از طریق پیک‌اوردر تسویه می‌شود. حساب درون‌سازمانی برای مجموعه‌های چندشعبه‌ای است که انبار مرکزی یا آشپزخانه مرکزی خودشان را دارند؛ شعبه‌ها از همان انبار سفارش می‌دهند، پرداختی در کار نیست، سهمی هم برداشته نمی‌شود و در بازار نمایش داده نمی‌شوند. یک مجموعه چندشعبه‌ای می‌تواند هم‌زمان از فروشنده‌های بازار هم خرید کند.

دو فیلتر دارید. اول مناطق سرویس‌دهی: فقط شعبه‌هایی که در مناطق انتخابی شما هستند می‌توانند سفارش بدهند. دوم تایید مشتری: هر خریدار درخواست می‌دهد و شما تایید یا رد می‌کنید و هر وقت خواستید دسترسی‌اش را می‌بندید یا دوباره باز می‌کنید. مشتری‌ای که خودتان دعوت کرده‌اید از اول تاییدشده است، چون دعوت یعنی همان تایید.

موقع ارسال، فروشنده تعداد واقعی هر قلم را می‌زند. موقع تحویل، خریدار تعداد دریافتی را. حالا سه عدد کنار هم دارید: سفارش، ارسالی، دریافتی. نخوانند، سفارش برچسب مغایرت می‌گیرد و مبلغ نهایی روی همان چیزی بسته می‌شود که واقعاً رسیده؛ تفاوتش به کیف پول خریدار برمی‌گردد و قابل برداشت است. همه‌اش هم در گزارش‌ها می‌ماند و در داشبورد فروشنده تعداد سفارش‌های مغایرت‌دار هر ماه را می‌بینید.

یک طرف پخش‌کننده‌ها، کارگاه‌های تولیدی، قنادی‌ها و عمده‌فروش‌هایی که دنبال مشتری تازه‌اند و می‌خواهند سفارش‌ها را مکتوب بگیرند. طرف دیگر کافه، رستوران، سوپرمارکت و فروشگاه زنجیره‌ای، بوتیک، فروشگاه عطر و لوازم آرایشی و بهداشتی، و دفاتر اداری که اقلام مصرفی می‌خرند. با یک شعبه یا با بیست شعبه، فرقی ندارد.